"IceIceHot", een korte impressie
zondag 22 januari 2006

Een impressie van een middag vol energie, creatie en uitwisseling

Op deze zonnige ochtend met wat dreigende wolken in de lucht ging ons team bestaande uit: David Bade, Tirzo Martha, Reynaldo Chirino, Erik Habets, Jennifer Smit en Nancy Hoffmann met rasse schreden aan de slag om de workshop van die middag voor te bereiden. Hopelijk houden we het droog vandaag. Het terrein van de Kortijn IJsfabriek was keurig schoongemaakt en ook hun team stond ons bij met raad en daad.

Om 12.30 uur stonden alle 25 tafels en 120 stoelen, was de openlucht keuken ingericht, waren de toiletten op de valreep gebracht en stonden alle materialen klaar om aan de slag te gaan: 1000 kilo klei, sprokkelhout van het strand van San Pedro en andere aangespoelde materialen. Vanaf 13.00 uur kwamen de deelnemers langzaam binnendruppelen: de mensen van Sifma (een organisatie die ouders en alleenstaande moeders begeleidt bij de opvoeding van hun kroost), werknemers van twee bankfilialen van de MCB uit de wijk, scholieren en hun ouders van de Heilig Hart school verderop in de straat en langzaamaan schoven er ook buurtbewoners aan.

Angelique Schoop van Angelica’s Kitchen leidt al jaren haar eigen bedrijf waarbij ze mensen onder haar bezielende leiding zelf laat koken. Angelique: “Het eten levert slechts een kortstondig genoegen op, voor je het weet is het op. Maar als je mensen gezamenlijk zelf een mooie maaltijd in elkaar laat zetten, wordt het een ervaring die ze lang zal heugen.” Een concept naar ons hart en zeer van toepassing op deze workshop waarin het tijdelijke, het efemere, en vooral het proces zo’n belangrijke rol speelt. Angelique selecteerde een groep van ongeveer 10 deelnemers en ging aan het werk om de maaltijd voor te bereiden.

Ondertussen stortten de rest van de deelnemers zich op het thema van vandaag: Libra bo mes! (bevrijdt jezelf!) Oftewel, zoals de opdracht luidde: beeld de grootste frustratie of teleurstelling van je leven uit met de beschikbare materialen. Voor de kinderen maakten wij het iets eenvoudiger: Wat vindt je stom? Ons team, aangevuld met CAV docent Neeltje Timmers, begeleidde hen per groep.

Het resultaat was zeer gevarieerd en leverde prachtige anekdotes op. Voor één meisje was haar grootste frustratie de olieraffinaderij op het eiland, zij bouwde een enorme rookwolk met klei en afval. Een man vertelde ons dat zijn grootste teleurstelling was dat veel mensen op het eiland zo weinig doorzettingsvermogen hebben. Hij maakte van klei een typisch Curaçaos landschapje, mundi, met daarin een man die ligt te slapen naast een half afgebouwd huis. Naast hem liggen alle gereedschappen.

Het beeldje van een dame uit de wijk stelde – zo meldde zij ons – het eiland voor als een boot. Voor haar gevoel is Curaçao als een boot die door de deining voortdurend heen en weer geslagen wordt. Soms moeten alle zeilen worden bijgezet om op koers te blijven…

Een jongen had zijn eigen familie gemaakt en vertelde om met trots dat toen zijn kleiwerk van de lopende band viel de hele familie stevig bij elkaar bleef. De familieband was dus sterk genoeg om iedereen onder alle omstandigheden bijeen te houden!

Alle klei werkstukken werden aan het einde van de middag op de lopende band geplaatst, nadat iedereen afzonderlijk met zijn eigen werk op de foto was gezet. Onder ‘dreigend’ tromgeroffel kwamen alle beelden naar beneden waarna een groot applaus volgde. Onderaan de band stonden twee onderstellen: een ziekenhuisbed en een voertuig op drie wielen, waarop de gemeenschapsbeelden ontstonden. ArteSwa en de wijk Kortijn is twee kleurrijke sculpturen rijker. Wij bezinnen ons nu gezamenlijk op het vervolg en genoten met volle teugen van de heerlijke maaltijd.

Nancy Hoffmann

Curaçao, 23 januari 2006

Met dank aan:

• Prins Bernhard Cultuurfonds Ned. Antillen en Aruba
• Kortijn IJs
• Angelica’s Kitchen , Angelique Schoop
• MCB bank
• Stichting Doen
• Mondriaan Stichtin

“Pimp My Bike”, Teenerparade 2006
ArteSwa Nijmegen, eind juni/begin juli 2006
Scholenproject ArteSwa 2006, Curaçao